در این قسمت از سایت ، به صورت مختصر درباره خودم توضیحاتی را ارائه می دهم . من بابک اسحاقیان هستم . متولد سال هزار و سیصد و شصت و هشت هستم و در شهر تهران زندگی می کنم . من یک عکاس حرفه ای هستم که در زمینه شاخه ها و گرایش های مختلف عکاسی فعالیت می کنم . محدوده فعالیت من ، در داخل شهر تهران می باشد . من در اطراف شهر تهران و خارج از تهران ، فعالیت نمی کنم . من سال های زیادی است که در زمینه عکاسی فعالیت می کنم . در واقع از دوران کودکی ، با عکاسی آشنا شدم و به این راه قدم گذاشتم .
هم پدر من و هم پدربزرگ من ، عکاس های حرفه ای بودند . همچنین بیشتر افراد فامیل و اقوام و آشنایان ما ، در زمینه عکاسی فعالیت می کنند . پدربزرگ من ، با اولین دوربین هایی که وارد کشور ایران شده بود کار می کرد . آن دوربین های اولیه ، بسیار بزرگ بودند و روی سه پایه های بزرگی نصب می شدند . فیلم های صفحه ای بزرگی روی آن ها نصب می شد . کار کردن با آن دوربین ها ، بسیار دشوار بود . پدربزرگ من برای گرفتن هر عکس و ظاهر کردن و چاپ کردن آن ، زحمت بسیار زیادی می کشید .
در آن روزگار ، هر کسی کار عکاسی را انجام نمی داد . تعداد عکاس ها و تعداد دوربین های عکاسی داخل ایران ، بسیار کم بود . هر کسی که یک عکاس را با دوربین عکاسی در خیابان می دید ، بسیار تعجب می کرد . او متوجه نمی شد که این شخص کیست و این وسیله چیست و او دارد چه کاری را انجام می دهد . همچنین تعداد افرادی که از خود یا خانواده یا مجالس خود عکس می گرفتند نیز بسیار کم بود . مشتریان عکاس ها ، افرادی بسیار خاص و سرشناس و ثروتمند بودند . آن ها معمولاً عکس های خود را در آلبوم های شخصی و خانوادگی خود نگهداری می کردند .
پدر من نیز ، عکاسی را از دوران کودکی نزد پدربزرگ من آموخت . البته در دوران پدر من ، علم و تکنولوژی در زمینه عکاسی مقداری پیشرفت کرده بود . پدر من از دوربین های آنالوگ و فیلمی حرفه ای و کوچک تر و لنز های حرفه ای بزرگ استفاده می کرد . از نمونه های این دوربین ها ، می توان به دوربین های قدیمی یاشیکا و کنون اشاره کرد . پدر من هم همانند پدربزرگ من ، یک تاریک خانه عکاسی داشت که عکس ها را در آنجا ظاهرو چاپ می کرد .
او با دوربین های فیلم خور عکس می گرفت . سپس نگاتیوها را ظاهر می کرد . آنگاه با دستگاه های مخصوص ، تصاویر نگاتیوها را روی کاغذهای مخصوص عکاسی منعکس می کرد . سپس آن ها را مجدداً ظاهر می کرد . این روش هم بسیار سخت و طولانی بود . برای انجام این کار ، از محلول ها و مواد شیمیایی ویژه ای مانند محلول ظهور ، محلول توقف ، محلول ثبوت ، و محلول شست و شو استفاده می شد . مارک اکثر فیلم های نگاتیو و محلول ها ، کداک بود که در آن زمان ، یکی از برندهای بسیار مشهور به شمار می رفت .
من از زمان کودکی ، عکاسی آنالوگ و نحوه ظاهر کردن و چاپ کردن عکس ها را نزد پدر خودم یاد گرفتم . اما در دوران نوجوانی من ، علم و تکنولوژی مجدداً متحول شد و دوربین های دیجیتال به بازار آمدند . نحوه انجام عکاسی ، ناگهان دگرگون شد و تمامی کارها ، شیوه ای تازه پیدا کردند . دوربین های عکاسی آنالوگ و فیلمی و نگاتیوی ، به سرعت از گردونه کار عکاسی خارج شدند . آن ها جای خود را به دوربین های دیجیتال دادند . البته دوربین های دیجیتال نیز در آن ابتدا ، کیفیت خوب و مناسبی نداشتند . اما کم کم پیشرفت کردند و از دوربین های آنالوگ سبقت و پیشی گرفتند .
بعد از یادگیری عکاسی آنالوگ ، من شروع به یادگیری عکاسی دیجیتال با دوربین های دیجیتال اولیه کردم . در آن زمان ، ابعاد عکس ها و کیفیت این دوربین ها بسیار پایین بود . همچنین حجم کارت های حافظه و سرعت انتقال اطلاعات بین دوربین و کامپیوترهای آن دوران ، بسیار کم بود . در هاردهای اینترنال کامپیوترها ، فقط تعداد بسیار کمی عکس جا می گرفت . در آن زمان ، عکس ها را در فلاپی دیسک یا همان دیسکت نگهداری می کردم .
به مرور زمان ، تکنولوژی باز هم پیشرفت کرد . کیفیت دوربین ها و ظرفیت کارت های حافظه ، افزایش پیدا کردند . کم کم سی دی ها و دی وی دی ها و سپس هاردهای اکسترنال به بازار آمدند . هم اکنون من از به روزترین و پیشرفته ترین تجهیزات و وسایل عکاسی استفاده می کنم . وسایلی که کیفیتی جهانی و بین المللی را در اختیار من قرار می دهند . همان تجهیزاتی که عکاس های حرفه ای در سایر کشورهای جهان ، از آن ها استفاده می کنند .
اما در طول ده ها سال و با پیشرفت علم و تکنولوژی ، خود اصول و مبانی عکاسی کاملاً ثابت و بدون تغییر بوده اند . اگر پدربزرگ و پدر من هم اکنون در این جهان بودند و تجهیزات امروزی را می دیدند ، با مقداری تمرین می توانستند با آن ها کار کنند . چون اصول عکاسی مانند ترکیب بندی ، کادر بندی ، نوردهی ، تنظیمات دوربین ها و لنزها ، انواع نورها ، و از همه مهم تر خلاقیت عکاس ، چیزهایی هستند که همیشه در طول تاریخ ثابت بوده اند . همین ها تفاوت بین یک عکاس آماتور و مبتدی و یک عکاس حرفه ای هستند .
یک عکاس حرفه ای ، علاوه بر آشنایی با اصول پایه ای عکاسی و کار کردن با تجهیزات ، خلاقیت و دید خاصی نسبت به عکاسی دارد . یک عکاس حرفه ای باید بتواند محیط اطراف خود را به خوبی و با نگرش و زاویه ای دیگر ببیند . دوربین عکاسی ، آخرین وسیله ای است که یک عکاس حرفه ای از آن استفاده می کند . در واقع یک عکاس با تجربه ، ابتدا با چشم خود عکس می گیرد و عکس را در ذهن خود تجسم و تصور می کند . سپس با استفاده از دوربین عکاسی ، آن تصویر الهام شده را ثبت می کند . الهام و شهود ، نقش بسیار مهمی در عکاسی دارند . یک عکاس مجرب ، در واقع با قلب خود عکس می گیرد .
من اولین پروژه های عکاسی تجاری خودم را در دوران دبیرستان شروع کردم . یعنی کار و درآمد زایی من از شغل عکاسی ، از آن دوران شروع شد . من در ابتدا پروژه ها و کارهای کوچک عکاسی را انجام می دادم . در دوران دانشجویی و رفتن به دانشگاه ، موفق شدم پروژه های بزرگ تر و بیشتری را انجام بدهم . مانند انواع پروژه های عکاسی شخصی و تبلیغاتی و تجاری که برای مشتریان و کارفرمایان مختلف انجام می دادم . مشتریان آن دوران نیز ، از عکس های تهیه شده رضایت کاملی داشتند و به خوبی از آن ها استفاده می کردند .
بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه ، وقت من کاملاً آزاد شد . در آن زمان توانستم تمامی وقت خودم را بر روی انجام پروژه ها و کارهای مختلف عکاسی بگذارم . در آن زمان ، تبلیغات بیشتری انجام دادم و تعداد پروژه های عکاسی بسیار بیشتری انجام دادم . همچنین شاخه های مختلف عکاسی که در آن ها فعالیت می کردم ، بسیار متنوع تر شدند . من توانستم در طول سالیان متمادی ، تقریباً تمامی شاخه ها و گرایش های عکاسی را تحت پوشش قرار دهم و در آن ها فعالیت کنم . لیست این خدمات و شاخه های عکاسی را می توانید در صفحه لیست خدمات در این سایت مشاهده بفرمایید .
به مرور زمان ، تعداد نمونه کارها و عکس های من بسیار زیاد شدند . من موفق شدم با افراد و شرکت ها و برندهای مختلفی همکاری کنم . همچنین تعداد بسیار زیادی پروژه های عکاسی مختلف را برای اشخاص آزاد و مستقل به انجام برسانم . هم اکنون من با کوله باری از تجربه های مفید و دانش و تخصّص بسیار بالا در زمینه عکاسی ، در خدمت شما عزیزان هستم .
من همیشه سعی می کنم به سبک جهانی و بین المللی کار کنم . عکس هایی که من می گیرم ، کاملاً طبیعی ، واضح ، روشن ، پر نور ، رنگی ، روشن ، شاد ، و زیبا هستند . این ویژگی ها ، ارزش ها و نکات بسیار مهمی در کار من هستند . هر عکسی که من می گیرم یا به مشتری تحویل می دهم ، باید حتماً دارای این ویژگی های مهم باشد .
من هیچ وقت عکس های غیر طبیعی ، فانتزی ، تار ، مبهم ، تاریک ، کم نور ، سیاه و سفید ، زمینه سیاه ، کم رنگ ، بی رنگ ، غمگین ، افسرده ، خسته ، و مانند این ها نمی گیرم . من اصلاً چنین عکس هایی را دوست ندارم و به هیچ عنوان چنین عکس هایی تهیه نمی کنم .
سوژه ها در عکس های من ، معمولاً دارای لبخند هستند و به سمت بالا و آسمان نگاه می کنند . من همیشه به سوژه های خودم توصیه می کنم تا در عکس ها لبخند بزنند و به سمت دوربین یا به سمت بالا نگاه کنند . نه این که اخم کنند و با حالتی مغرور و جدی و خشک و خشن و رسمی ، به سمت پایین و زمین نگاه کنند .
هدف اصلی من ، ایجاد خاطرات زیبا و شیرین به وسیله عکس هایی طبیعی و روشن و شاد است . عکس های من ، باید بتوانند مشتریان و مخاطبان را شاد کنند و به آن ها احساس آرامش بدهند . نه این که آن ها را غمگین کنند و به آن ها احساس استرس بدهند . این ها مهم ترین اصول و ارزش ها در کار و تجارت من هستند . من به هیچ عنوان و به هیچ قیمتی ، آن ها را زیر پا نمی گذارم و از آن ها عدول نمیکنم .
شما عزیزان می توانید برای انجام پروژه ها و کارهای مختلف عکاسی خود ، در تمامی روزهای هفته و تمامی ساعت ها با من در ارتباط باشید . بهترین روش ارتباط با من ، تماس تلفنی با موبایل من است . با یک تماس تلفنی کوتاه ، می توانیم خیلی سریع و با صرف کمترین زمان و انرژی به نتیجه برسیم و پروژه را انجام بدهیم . از این که به این مطلب توجه کردید و آن را تا انتها مطالعه فرمودید ، از شما بسیار سپاسگزارم . برای تمامی شما عزیزان ، آرزوی سلامتی و موفقیت در تمامی مراحل و قسمت های مختلف زندگی را دارم .
